"Επειδή έχω θρηνήσει πολύ..."

Υπάρχει μια ιστορία μιας γυναίκας. Πάντα φαινόταν τόσο ακτινοβόλα, τόσο χαρούμενη, τόσο ζωντανή.

Μια μέρα δεν μπορούσε πλέον να κρατήσει κάποιος την περιέργειά του ..

Την πλησίασε και ρώτησε: "Παρακαλώ πείτε μου, γιατί πάντα φαίνεστε τόσο καλά και τόσο χαρούμενη;" 

Ήπια, χαμογέλασε και απάντησε,

«Επειδή έχω θρηνήσει πολύ.»

Δεν είναι το Δώρο των δώρων, αλλά το Δώρο της Παρουσίας αυτό που πραγματικά χρειάζεστε. Να είστε παρόντες στο σώμα σας, στην καρδιά σας, στο τι θέλετε να νιώσετε.

Το να " γεμίζουμε " ειναι αυτό που κάνουμε , όταν δεν μπορούμε ή όταν είμαστε απρόθυμοι να νιώσουμε. Είναι αυτό που κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τη μακρά καταπίεση των εαυτών μας.

Αυτή την περίοδο του χρόνου, ειναι αυτή που οι περισσότεροι

" γεμίζουν" .

" Γεμίζουν " τα καταστήματα, "γεμίζουν" από πράγματα, "γεμίζουν" τις κοιλιές τους, " γεμίζουν" το πρόγραμμα τους.

Εύκολα χάνεται κανείς στη γοητεία των φωτεινών φώτων και των διακοπών ωστόσο, αυτό το " γέμισμα" εύχεται και έχει ανάγκη :

η καρδιά να είναι πιο μαλακή κ τρυφερή

η δύσκολη σχέση να είναι με ουσιαστική σύνδεση και συναίσθημα αν όχι και ενσυναίσθηση

η κρυμμένη θλίψη να έχει μια ζεστή αγκαλιά

ενα βαρύ στέρνο με αναγκαία δάκρυα απελευθέρωσης

η γρήγορη σε ρυθμούς ζωή, με χρόνους να αναπνέετε

οι δυσκολίες σας με ενα θαραλλέο χαμόγελο

οι πόνοι και τα πιασίματα στο σώμα με την ευγενική προσοχή σας...

Μια κουλτούρα που στρέφεται στο γρήγορο " γέμισμα" , είναι μία κουλτούρα φόβου να χαμηλώσει ρυθμούς και να μπει στο κενό που απαιτείται για να νιώσει. Είναι μια κουλτούρα που ξεχνά ότι όσο πιο πολύ νιώθουμε, τόσο λιγότερο έχουμε ανάγκη να γεμίζουμε από απέξω, είτε με πράγματα είτε με λίστες του τι πρέπει να κάνουμε.

Πράγματι, όταν επιβραδύνουμε και δίνουμε στον εαυτό μας το Δώρο της Παρουσίας, θυμόμαστε ότι η θλίψη, η αηδία, ο θυμός, ο φόβος, η χαρά και άλλα συναισθήματα και αισθήσεις είναι οι εμπειρίες που χρειαζόμαστε αν θέλουμε να ανακτήσουμε τη ζωή που κάποτε είχαμε ως παιδιά, αν θέλουμε να νιώσουμε ότι ζούμε ...

..ναι, αυτή τη ζωή που η ψυχή μας αναζητά και καμμία κοσμική κατοχή δε μπορεί να αντικαταστήσει... και θα είμαστε τόσο ακτινοβόλοι, τόσο χαρούμενοι, τόσο ζωντανοί, όσο η γυναίκα της ιστορίας μας .

Stella Sunray 

FB page  Taxidiotissa toy Chronou

και The star Pathway