H σκέψη είναι ψέμμα
Κάθε άνθρωπος ήδη από τη γέννηση έχει την ικανότητα να σκέφτεται και να μαθαίνει, ΟΜΩΣ ο καθένας γεννιέται για να αποκτήσει ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ εμπειρία ζωής: μαθαίνει να αγαπά, να σκέφτεται μόνος του, να δημιουργεί τον δικό του κόσμο, να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, να μην απορρίπτει τίποτα και να δεχτεί τις απόψεις άλλων ανθρώπων (πράγμα που δεν σημαίνει απαραίτητα συμφωνία με αυτούς).
Ο βασικός λόγος για τη διαφωνία μεταξύ των ανθρώπων είναι ότι όλοι θεωρούν την άποψή τους για το τι συμβαίνει να είναι το μόνο αληθινό.
Η παρατήρηση της πραγματικότητας βοηθά να καταλάβουμε ότι αυτές είναι μόνο διαφορετικές απόψεις για το ίδιο πράγμα, και το κριτήριο της αξιοπιστίας είναι ΜΟΝΟ η δική μας εμπειρία ζωής.
Αφού μάθαμε να αναλύουμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες, θα καταλάβουμε ότι οποιαδήποτε θέση θα αποδειχθεί αναξιόπιστη γιατί απλά είναι άλλη μια άποψη.
Τι σημαίνει η ανάγκη των ανθρώπων να αποδείξουν κάτι;
Η απόρριψη των θέσεων άλλων ανθρώπων προκαλεί αρνητικά συναισθήματα και σε εμάς. Αν κοιτάξετε από την άλλη πλευρά, μια προσπάθεια να αποδειχθεί κάτι, ίσως να είναι ένας καθρέφτης αυτού που δεν δεχόμαστε στον εαυτό μας:
- την εμπιστοσύνη ότι γνωρίζουμε
- καταδίκη των ενεργειών των άλλων, ως απόκριση της αυτοέκπτωσης
- πεποιθήσεις που είναι ήδη απελπιστικά ξεπερασμένες.
- υποσυνείδητη απροθυμία για αλλαγή.
Η αποδοχή είναι ο μόνος ο κύριος τρόπος αλληλεπίδρασης με την πραγματικότητα:
Όταν συμφωνούμε με συνθήκες που δεν ανταποκρίνονται στις πεποιθήσεις μας, βιώνουμε μια συγκεκριμένη πνευματική δυσφορία.
Aποδοχή σημαίνει να αναγνωριστεί το δικαίωμα ενός άλλου ατόμου να είναι αυτό που είναι και όχι συμφωνία με αυτό που είναι ή λέει.
Αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα ως έχει, έχουμε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή μαζί της και να δράσουμε επ 'αυτής.
Χωρίς να δεχόμαστε, δεν μπορούμε να εκμεταλλευτούμε αυτό που μας δίνεται για κάτι σημαντικό. Προσπαθώντας να αποδέιξουμε , χάνουμε μια τεράστια ποσότητα ενέργειας που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να βελτιώσει σημαντικά τη ζωή μας.
Ποτέ να μην αποδείξετε τίποτα σε κανέναν, καθώς η απώλεια αυτής της ενέργειας είναι απλά κολοσσιαία: σβήνουμε τον εαυτό μας, σβήνουμε άλλους ανθρώπους, σβήνουμε τους πόρους ολόκληρης της πραγματικότητας. Ξοδεύουμε ψυχική ενέργεια σε συνομιλίες και προβλήματα που βρίσκονται εκτός του πεδίου της εξουσίας μας, ξοδεύουμε ενέργεια σε ό, τι δεν μπορούμε να αλλάξουμε: προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε άλλους, να τους χειραγωγήσουμε, αντί να κοιτάμε εμάς και την εξέλιξή μας.
Ο καλύτερος τρόπος να αποδείξουμε κάτι είναι η δική μας ζωή σε αρμονία του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου, με μια χαρούμενη και ευγνώμονα αποδοχή όλων.
Stella Malliotaki