Oι 3 κόσμοι μας και τα καθήκοντα μας

Ζούμε παράλληλα και ταυτόχρονα σε 3 κόσμους. 

Οι τρεις κόσμοι της ύπαρξης μας είναι:

Ο Μεσαίος Κόσμος

Ο Κατώτερος Κόσμος

Ο Άνω Κόσμος

Ο μεσαίος κόσμος είναι η σφαίρα όπου ζούμε την καθημερινή ζωή. Αυτός είναι ο κόσμος της καθημερινής μας  ζωής με την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους μας.

Ο κατώτερος κόσμος είναι η κατεύθυνση προς τα κάτω και προς τα μέσα, όπου είναι όλα όσα κρύβονται κάτω από την επιφάνεια . Αυτός είναι ο κόσμος των σκέψεων, των συναισθημάτων, των ενστίκτων, των ονείρων, των ασυνείδητων τραυμάτων και σε ένα βασικό επίπεδο, της ψυχής.

Ο ανώτερος κόσμος είναι η προς τα πάνω και προς τα έξω σφαίρα, όπου ξεπερνούμε το σώμα, το μυαλό και την ψυχή και μπαίνουμε στο, αιώνιο Πνεύμα που διαπερνά όλα τα επίπεδα της ύπαρξης.

Κάθε κόσμος έχει σκοπό γιατί...

...Σε κάθε κόσμο υπάρχει ένα καθήκον να εκπληρώσουμε:

Στο μεσαίο κόσμο, το καθήκον είναι η ανάπτυξη του εγώ. ( έκπληξη; ) 

Στον κατώτερο κόσμο, το καθήκον είναι η ενσάρκωση της ψυχής. 

Στον ανώτερο κόσμο, το καθήκον είναι η συνειδητοποίηση του πνεύματος.

Όπως γράφει ο ψυχολόγος Bill Plotkin " Η ανάπτυξη του εγώ, η ενσωμάτωση της ψυχής και η συνειδητοποίηση του πνεύματος είναι εξίσου ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη του συνόλου. Παρόλο που και τα τρία συστατικά μπορούν να συμμετάσχουν ταυτόχρονα, υπάρχει μια φυσική αλληλουχία στο ξεδίπλωμά τους: η ανάπτυξη του εγώ είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται η ενσάρκωση της ψυχής και η εμβύθιση της ψυχής γαλβανίζει καλύτερα την συνειδητοποίηση του πνεύματος άρα την πραγμάτωσή του.

Εδώ βλέπουμε ότι και οι τρεις κόσμοι χτίζονται ο ένας πάνω στον άλλο 

άρα  υποστηρίζουν ο ένας τον άλλο .

Ο απώτερος στόχος είναι η συνειδητοποίηση του πνεύματος.

Η Δύση προωθεί τη συνειδητοποίηση των πλήρων δυνατοτήτων του εαυτού (του εγώ). Αυτή η διαδικασία συμβαίνει μέσα στο μεσαίο και κάτω κόσμο. Η Ανατολή από την άλλη προάγει τη συνειδητοποίηση του Εαυτού - δηλαδή, απελευθέρωση από τον μικρό κατασκευασμένο εαυτό (εγω) και την ενσάρκωση του Ανώτερου Εαυτού ή της Αληθινής Φύσης. Πρόκειται για ένα  μονοπάτι που ξεπερνά και το προσωπικό εγώ και την ψυχή και μας ενώνει με το απόλυτο, αμετάβλητο και αιώνιο πνεύμα. 

Οι περισσότερες σχολές  της Δύσης και της Ανατολής αγνοούν ή αρνούνται τη σημασία και των τριών μονοπατιών που συνεργάζονται μαζί. Αλλά είναι όλα απαραίτητα και οφείλουμε να τα αγκαλιάσουμε  έτσι ώστε να μπορούμε να βιώσουμε την αληθινή Αυτο-συνειδητοποίηση - ακριβώς όπως ένα δέντρο χρειάζεται ρίζες, κορμό και κλαδιά για να είναι ολόκληρο.

Η διαδικασία δε γίνεται από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλα είναι περισσότερο μια διαδικασία ξεδιπλώματος, δλδ. δεν ειναι  μια γραμμική διαδικασία. Συχνά βιώνουμε τη σπείρα του ξεδιπλώματος και του μετασχηματισμού και είναι κοινό να προχωρούμε μία προς τα εμπρός και μία προς τα πίσω.

Η αρχή του ταξιδιού είναι η ανατολή της αυτογνωσίας. Αυτό μπορεί να συμβεί σποραδικά ως αποτέλεσμα προσωρινών στιγμών ενδοσκόπησης ή πλήρους πνευματικής αφύπνισης. Η αυτογνωσία είναι όταν συνειδητοποιούμε τους εαυτούς μας (από μια άποψη που βασίζεται στο εγώ) και πώς αλληλεπιδράμε με τον κόσμο.Σε αυτό το στάδιο είτε αρνούμαστε ποιοι είμαστε κ εθελοτυφλούμε καθώς δεν ρίχνουμε μια ειλικρινή ματιά στις σκέψεις μας, στις συνήθειες, στις επιλογές και στους τρόπους που σχετίζονται με τον κόσμο ή προχωράμε την πορεία της αυτο-ανάπτυξης και αυτό ονομάζεται αφύπνιση, δλδ απομακρύνση από την προηγούμενη ψυχολογική άγνοιά μας.

Μετά από το σοκ της αφύπνισης σε περισσότερη αυτογνωσία, οδηγούμαστε από την επιθυμία να εξερευνήσουμε τους εαυτούς μας περισσότερο - αυτό είναι το ταξίδι της αυτο-εξερεύνησης.

Η αυτο-εξερεύνηση τροφοδοτείται από ένα μείγμα περιέργειας ("ποιος είμαι πραγματικά;") και δυσαρέσκειας ("Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έκανα / είπα / ή το πίστευα αυτό!"). Θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για τις προσωπικότητες μας και να κατανοήσουμε την αυθεντική μας θέση στη ζωή.

Η αυτο-εξερεύνηση συμβαίνει συχνά στο μεσαίο κόσμο (στη σφαίρα της καθημερινής ζωής) και σκοπός της είναι να αποκαλύψει πώς σκέφτομαστε, αισθανόμαστε και συμπεριφερόμαστε. Τι μοτίβα επαναλαμβάνουμε , σε τι σχήματα συμμετέχουμε και άλλα. Για να λάβουμε απαντήσεις, επιδιώκουμε να αποκτήσουμε γνώση και κατανόηση των εαυτών μας μέσα από βιβλία, εργαστήρια, τ και άλλες ψυχολογικές και πνευματικές πρακτικές.

Ετσι έρχεται η αυτο-ανακάλυψη ,κάτι που συμβαίνει όταν σκάψουμε βαθιά κάτω από την επιφάνεια του εαυτού μας.

Η αυτο-ανακάλυψη συμβαίνει όταν μεταβούμε από το "τι;" στο "ΓΙΑΤΙ;" 

Ενώ το προηγούμενο στάδιο (αυτο-εξερεύνηση) ασχολείται με αυτό που μας αρέσει / αισθανόμαστε / κάνουμε / σκέφτομαστε, η αυτο-ανακάλυψη ασχολείται με τον λόγο που μας αρέσει / που κάνουμε/ σκεφτόμαστε . Σε αυτό το στάδιο, είναι κοινό να αρχίζουμε διάφορες μορφές εσωτερικής εργασίας που φτάνουν στη ρίζα του εαυτού μας.

Το επόμενο ταξίδι μας είναι η Αυτο-κατανόηση

Η αυτογνωσία είναι μια βαθιά κατανόηση της δυναμικής και της λειτουργίας του εαυτού μας εγώ. Οι άνθρωποι που έχουν φθάσει σε αυτό το στάδιο έχουν μια εμπεριστατωμένη και πολυεπίπεδη κατανόηση της αιτίας και των λόγων  για τους οποίους σκέφτονται, αισθάνονται και συμπεριφέρονται όπως κάνουν. Όχι μόνο έχουν διερευνήσει το συνειδητό εγώ τους, αλλά έχουν επίσης διερευνήσει το ασυνείδητο μυαλό τους για να συναντήσουν τους σκιώδεις εαυτούς τους και άλλες θαμμένες βασικές πληγές. Η αυτο-κατανόηση ανήκει στο κατώτερο κόσμο,που πηγαίνει προς τα κάτω και προς τα μέσα, αγγίζοντας και αποκαλύπτοντας την ίδια τη φύση των ψυχών μας

Ακολουθεί η αυτο-αγάπη, όπου είμαστε γεμάτοι με συμπόνια για τον εαυτό μας και για όλα αυτά που έχουμε περάσει.

Ανήκει και αυτή στον κατώτερο κόσμο, γιατί η αγάπη για τον εαυτό μας είναι αυτό που συμβαίνει όταν αγκαλιάζουμε τη θεμελιώδη φύση  της ψυχής μας: την αγάπη. Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, τροφοδοτείται από μια βαθιά κατανόηση του εαυτού μας. Στην πραγματικότητα, χωρίς το προηγούμενο στάδιο (αυτο-κατανόηση) είναι σχεδόν αδύνατο να αγαπήσει κάποιος τον εαυτό του  επειδή δεν ξέρουμε τι και γιατί κάνουμε, σκέφτομαστε και νιώθουμε. 

Η μάθηση πώς να αγαπάμε τον εαυτό μας σημαίνει ότι σταματάμε να τιμωρούμε τον εαυτό μας, αρχίζουμε να καλλιεργούμε τον εαυτό μας και να αρχίζουμε να βιώνουμε μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση και αυτοδιάθεση.

Και έτσι φτάνουμε στην Αυτο-μεταμόρφωση. Σε αυτό το στάδιο, αρχίζουμε να ρίχνουμε τις παλιές και περιοριστικές συνήθειες, τις αντιλήψεις και τους καταναγκασμούς που δημιουργήσαμε από το ψεύτικο εαυτό (εγώ ) και μεταμορφωνόμαστε στην πιο αυθεντική εκδοχή του εαυτού μας.

Όταν βιώνουμε τη μεταμόρφωση, ζούμε μια διαδικασία θανάτου και αναγέννησης που μπορεί πρώτα να την αισθανθούμε ως δυσάρεστη και αποσταθεροποιητική. Αλλά τελικά, κάθε αλλαγή που θα γίνει, είναι απελευθερωτική. Με άλλα λόγια, γινόμαστε περισσότερο ψυχοκεντρικοί και όχι εγωκεντρικοί, και είμαστε πιο άνετοι στο σώμα μας και μέσα μας. 

Τελικά φτάνουμε στον αυτοέλεγχο και γινόμαστε δάσκαλοι του εαυτού μας και κύριοι των εαυτών μας. Εδώ αρχίζουμε  να αποκομίζουμε τις ανταμοιβές ενός σταθερού και καλά προσαρμοσμένου εγώ. Ο ψυχολόγος Carl Jung αναφέρεται σε αυτό το στάδιο ως εξατομίκευση, δηλαδή, η ολοκλήρωση ενός ανθρώπινου οντος που συνδέεται και ευθυγραμμίζεται με την ψυχή. Αυτό το στάδιο δε γίνεται με την τυραννία ή την αυταρχική στάση απέναντι στο ψεύτικο εγώ, αλλά γίνεται με αγάπη και κατανόηση.

Stella Sunray